Overtrøtt fireåring med fødselsangst

Me har gått i fella med å putte for mange aktivitetar inn i kvardagen vår. Den største tidstjuven er sjølvsagt jobbane våre.

Ungane skal hentast på SFO og i barnehage før dei stengjer klokka halv fem, og det er ofte ei utfordring i seg sjølv å rekke det. I tillegg har me klart å leggje inn ein del aktivitetar på ettermiddagstid. Tysdag er det fotballtrening for seksåringen. Han hadde bortimot vore den einaste i klassen som ikkje hadde gått der om me hadde teke omsyn til tid. Men han treng å vere i rørsle og lære samspel, så me presser det inn. Vidare treng dei å lære seg å symje. Fireåringen er uredd vatnet og glad i det. Det er best ho lærer seg å symje før ho hoppar i eit basseng utan å kunne symje for så å drukne, eller få vasskrekk. Difor pressar me inn symjekurs ein ettermiddag i veka òg. Såleis er me heime etter klokka seks på ettermiddagane. Då skal me handle, lage og ete middag, gjerne sjå barne-TV og gjere lekser. Det er sånn rekkefølgja er no. Eg ser me må snu på det, og ta leksene før barne-TV. Når leksene kjem etterpå, er seksåringen for trøtt og umotivert.

Det bekymrar meg at lekser alt er eit problem i første klasse når han så og seie ikkje har lekser enno. Korleis vert det seinare? Leksene tok veldig lang tid i dag. Gutungen måtte smørjast og trøystast utallige gongar. Lovnad om ein sjokoladebit etter leksene hjelpte, men det vart så seint at fireåringen plutseleg vart overtrøytt.

Dette er den vanlege kvardagen vår. Slik ser det ut hos oss kvar dag, og kvar dag tenkjer me at i morgon må me starte legginga før ho vert overtrøytt. Når fireåringen plutseleg vert overtrøytt byrjar ho plutseleg å grine. I dag spør eg ho kva det er. Jo, svarar ho, ho kan ikkje verte mor når ho vert stor, for det er så vondt å føde. Kor har ho det frå? Korleis veit ho det er vondt? Kor har ho lært ordet "å føde"? Det hjelp ikkje at eg fortel ho at det er verdt smertene, at ein vert så glad etterpå at ein gløymer at det var vondt, kor fint eg tykte det var å føde ho og broren. Ho skrik og skrik til eg får fortalt ho at ho ikkje treng å få born. Ho kan heller adoptere. Ho vert stille ei stund, men etter å ha tenkt seg litt om, hyler ho at ho ikkje anar korleis ho kan finne ein unge å adoptere. Seksåringen kan fortelje at det ikkje er noko problem, det er mange foreldrelause ungar i Uganda. Då vert det stille ei god stund. Ho har funne ei løysing. Men etter ei stund tek ho til igjen. "Ååååååååå, det er mye bedre å være gutt, for de sleppar å føde, uhuuuuuuuuu".

Om polygami og reklame

Mamma, vet du ka så e lurt? Å gifte seg med to menn. Då har du en igjen når den andre dør.

6-åringen: Ikkje kast den der!
Mamma: Ja, men det er jo bare reklame.
6-åringen: Eg vil ha den. (Syner fram eit bilete av ei pen dame). Se kor fin ho er då!!

Nytt familiemedlem

Ho heiter Maripus, og me håper ho vil trivest her hos oss. Ungane gjer sitt beste, og finn både pute og dyne til ho når ho sovnar.

Helg

og eit hav av ting me kunne/burde har gjort.

Koret skal ha korfest, me er inviterte på hyttetur med nokre vener (og det inkluderer o-løp), femåringen skal i bursdagsbesøk på laurdag føremiddag, det er sirkus i byen, og dessutan veldig mykje anna som skjer i samband med Festspillene.
Sidan eg har brukt ein del helger i det site til andre ting enn familien, som til dømes jobbing og korkonkurranse, bestemde eg meg for å bortprioritere koret og heller seie ja til hytteturen. Men eg angra då eg såg festspillprogrammet, for kor og sirkus kan la seg kombinere. Men korkje korfest eller hyttetur kan la seg kombinere med Grand prix på TV. Og dette bursdagsbesøket? Er ikkje det samstundes med sirkuset?

Og så er det andre ting me burde ha gjort:
1. Fikse siste rest av vaskerommet
2. Henge opp blomekasser
3. Kjøpe planter til blomekassene
4. Kjøpe og montere ei hylle eg har peika meg ut
5. Henge opp den hylla som ligg i embalasjen på soverommet
6. Male skatollet og møblere litt meir hensiktsmessig i kjellaren
7. Sy gardiner

Nei, dette er keisame ting ein ikkje burde bruke helgene på.

Her er ting me burde verte flinkare til å bruke helgene på:

1. Barnefrie fjellturar
2. Barnefrie padleturar
3. Fjellturar med barn. (Me skulle til dømes heilt konkret ha takka ja til invitasjonen om å gå til Brushytta med bror min og familien hans) .
4. Tur til Lysøen.
5. Tur til Arboretet.
6. Sykkelturar.
7. Padleturar.
8. Turar i naturen i nærleiken.
9. Leikeplassen og naboane.
10. Me skulle ha studert alle kulturprogramma i byen, sett oss ut kva me ville gå på, og så skulle me ha gått på dei.

Og sånn er det kvar helg. Sist helg var me berre heime. Femåringen var så glad fordi me kunne opne terrassedøra for å få puste inn litt frisk luft, han likar at det vert slik. Eg tenkjer uansett alltid at eg burde ha gjort noko anna enn det eg gjer...

Frekk eller ærleg

Me står opp ein morgon, fireåringen og eg, går inn på badet, dusjar oss og går så attende på soverommet for å finne reine klede. Sovelukta slår imot oss. Uff, for ei lukt, kommenterer eg. Ja, forklarer, fireåringen, for det luktar deg.

Er ho frekk eller berre ærleg? Er det hygienen eller oppdraginga eg bør gjere noko med?

God 17. mai!

Me ynskjer alle ei god 17. mai og publiserer eit bilete av dei søte små. Fireåringen har arva ein bunad frå bestemora, og me syns ho er veldig fin.

Kristi himmelfartsdag

Eg: På torsdag har de fri frå barnehagen. Då er det Kristi himmelfartsdag, eller Himmelspretten som det også vert kalla. Det var den dagen Jesus spratt opp til himmelen. Tru korleis han klara det? Han hadde nok ein rakett på ryggen.

Femåringen: (Himlar med augo). Nei, mamma, han flaug til himmelen.

Eg: I eit fly?

Femåringen: Nei, det kom to englar og gjorde han levande igjen. Det eine var ein dødsengel. Det andre var ein vanleg engel. Så tok dei han med seg til himmelen.

Eg: Har du lært alt dette i barnehagen?

Femåringen: Ja. Dette veit eg mykje om.

Eg: Er det sant? Eller er det eit eventyr.

Femåringen: Det er sant.

Fireåringen: Eg tror det er eventyr.

Femåringen: Nei, det er sant.

Fireåringen: Nei, det er berre noko du har drøymt.